นิทานเรื่องแต่ง
นกที่จำเสียงตัวเองไม่ได้
ฟังครั้งเดียว ก็ร้องตามได้เหมือนจนแยกไม่ออก
เสียงที่มันสะสมไว้
- 1เสียงนกกาเหว่าตอนฟ้าเพิ่งสาง
- 2เสียงนกเขาคูตอนบ่ายแก่
- 3เสียงขลุ่ยของคนเลี้ยงแกะที่เดินผ่าน
- 4เสียงน้ำไหลผ่านโขดหินหลังฝนตก
ทั้งป่าเดินทางมาขอฟัง — ใครอยากได้เสียงไหน มันก็มีให้
“แล้วเพลงของคุณล่ะครับ”
มันอ้าปาก แล้วก็เงียบทั้งฤดู
สิ่งที่มันทำตลอดฤดูฝน
- 1
หยุดร้องเสียงของคนอื่น
แม้จะมีคนมาขอทุกวัน และปฏิเสธแล้วเจ็บกว่าที่คิด
- 2
กลับไปที่กิ่งเดิมทุกเช้า
กิ่งที่มันเคยร้องตอนยังไม่มีใครมาฟัง
- 3
ยอมร้องผิด ๆ ถูก ๆ วันละนิด
โดยไม่สนใจว่าเช้านั้นจะมีใครได้ยินหรือเปล่า
เสียงที่ออกมา ไม่เพราะเท่าที่เคยเลียนใคร
