จุดตายของโจทย์นี้อยู่ที่คำว่า “ลงเพจให้เอง” — การโพสต์ขึ้นเพจจริงต้องรอสิทธิ์จากเฟซบุ๊กที่ agent ขอเองไม่ได้ ถ้าไม่เขียนกันไว้จะได้ปุ่มโพสต์ที่กดแล้วขึ้นว่าสำเร็จ แต่เพจไม่มีอะไรขึ้นเลย · prompt ตัวนี้เลยบังคับให้ของใช้ได้เต็มตัวตั้งแต่วันที่ยังไม่มีสิทธิ์นั้น แล้ววัดกันที่ความเร็วในการมองเห็นทั้งสัปดาห์ กับหน้าตรวจที่จับของผิดได้ก่อนมันโผล่บนเพจ
อยากสร้างอะไร
สายงานทำคอนเทนต์ลงเพจเฟซบุ๊กของร้านตัวเอง ตั้งแต่คิดหัวข้อทั้งสัปดาห์ ทำรูป เขียนแคปชั่นไทย ให้ตรวจทานเองรอบหนึ่ง แล้วเข้าคิวรอคนกดอนุมัติจากมือถือก่อนโพสต์ขึ้นเพจจริง ใช้ได้ตั้งแต่วันแรกที่ยังไม่มีสิทธิ์ต่อ API ของเพจ และไม่ต้องมีคีย์เจนรูปก็ทำรูปได้
ของที่ใช้เทียบ
Buffer — ปฏิทินคิวโพสต์ที่มองจอเดียวรู้ทั้งสัปดาห์ หน้าตรวจก่อนโพสต์ที่เห็นตัวอย่างเหมือนบนฟีดเฟซบุ๊กจริง และจำนวนจังหวะจากคิดหัวข้อถึงเข้าคิว
Gauntlet Loop Prompt
ก๊อปทั้งก้อนไปวางใน Claude Code หรือ Codex แล้วปล่อยให้มันวน
2,043 ตัวอักษร
แก้ในกล่องนี้ได้ก่อนคัดลอก เช่น เปลี่ยนไปเทียบกับของที่คุณอยากได้ — ที่แก้จะไม่ถูกบันทึกกลับ
วางครั้งเดียวก็ได้ของ — ขอแค่เป็น agent ที่กระจาย sub-agent และเปิดดูผลที่รันจริงได้ (แชทธรรมดาไม่เวิร์ก)
ได้เครื่องมือที่เปิดแล้วไล่ทำคอนเทนต์ทั้งสัปดาห์ได้จริง ตั้งแต่หัวข้อ รูป แคปชั่น ไปจนถึงคิวที่รอกดอนุมัติ และโพสต์ขึ้นเพจเองเมื่อใส่สิทธิ์เข้าไป · รอบแรกมักได้ของที่ทำงานครบแต่ยังกดหลายจังหวะกว่าของจริง และหน้าตัวอย่างยังไม่เหมือนบนฟีดพอจะจับคำผิดได้ ตัวตรวจจะไล่บีบให้เองในรอบถัด ๆ ไป · รอบที่กินเวลาที่สุดคือรอบที่ทำให้ตัวอย่างก่อนโพสต์ตรงกับของจริง เพราะต้องดูทั้งบนจอคอมและบนมือถือ
เปิดของที่ได้แล้วไล่ติ๊กทีละข้อ ทุกข้อดูจากของที่รันอยู่ได้เลย ไม่ต้องเปิดโค้ดอ่าน
ติ๊กแล้ว 0 จาก 9 ข้อ
ข้อไหนไม่ผ่าน สั่งเพิ่มทีละข้อ
วางต่อในหน้าต่างเดิมที่รัน prompt ไว้ แล้วเปลี่ยนขีดสองอันเป็นเลขข้อที่ขาด
176 ตัวอักษร
แก้ในกล่องนี้ได้ก่อนคัดลอก — ที่แก้จะไม่ถูกบันทึกกลับ
prompt ตัวนี้ไม่ได้ยาวเพราะอยากยาว — ทุกท่อนมีหน้าที่ ตัดออกท่อนไหนก็พังคนละแบบ
ของที่ใช้เทียบต้องจับต้องได้
“Buffer is free to open, so go look at it and match three things: a queue that shows the whole coming week in one screen”
Buffer เปิดดูได้ฟรีทันที prompt เลยสั่งให้ไปเปิดของจริงก่อน ไม่ใช่นึกเอาเอง · แล้วล็อกด้านที่วัดไว้สามด้านที่นับได้ คือมองจอเดียวรู้ทั้งสัปดาห์ไหม ตัวอย่างก่อนโพสต์เหมือนของจริงแค่ไหน และกดกี่จังหวะกว่าโพสต์จะเข้าคิว — ถ้าเขียนแค่ว่า “ให้เหมือน Buffer” ตัวตรวจจะไปไล่ลอกสีกับหน้าตาแทนสิ่งที่ควรลอก
ถ้าไม่มีของจริงให้เทียบ agent จะตัดสินเองว่า “ดีแล้ว” ตั้งแต่รอบแรก
ให้ agent แตกงานเอง
“Break this into the smallest pieces that can be improved and judged on their own—you decide what the pieces are, not me”
ไม่สั่งว่าต้องมีหน้าอะไรบ้าง เพราะคนสั่งนึกออกแค่ที่ตัวเองเคยเห็น · ปล่อยให้มันแบ่งเอง เช่นตัวคิดหัวข้อ ตัวทำรูป ตัวเขียนแคปชั่น ตัวตรวจก่อนโพสต์ คิวกับเวลาโพสต์ แล้วปรับทีละชิ้นได้
บอกเป้า ไม่บอกวิธี — พอสั่งสถาปัตยกรรมเอง เราก็ได้แค่เท่าที่เรานึกออก
กระจาย sub-agent
“Fan out sub-agents so each piece is worked on individually instead of one agent doing everything in sequence”
ชิ้นย่อยของงานนี้ไม่เกี่ยวกันเลย ฝั่งทำรูปพังไม่ควรลากคิวโพสต์พังตามไปด้วย แยก agent ทำคนละชิ้นแล้วซ่อมเฉพาะจุดที่แพ้ได้
ชิ้นเล็กที่แยกตัดสินได้ ทำขนานกันได้ และพังทีละชิ้นโดยไม่ลากตัวอื่นลง
critic แยกตัว
“a separate sub-agent with fresh context open the running tool and take a week of posts from nothing to queued—never the builder's summary”
บังคับให้ตัวตรวจลงมือทำคอนเทนต์ทั้งสัปดาห์ด้วยตัวเองตั้งแต่หน้าจอว่าง ๆ · ความหงุดหงิดของงานนี้ไม่ได้อยู่ที่โพสต์ใบเดียว แต่อยู่ตอนทำใบที่ห้าแล้วเริ่มจำไม่ได้ว่าอันไหนตรวจแล้ว ซึ่งไม่มีวันโผล่ในรายงานของคนสร้าง
คนสร้างตรวจงานตัวเองแล้วให้ผ่านเสมอ — critic ต้อง context ใหม่และดูของจริง
ทำให้ครบก่อน แล้ววนจนชนะ
“nothing goes back for polish until every piece is there. Only then put ours beside Buffer blind: which shows the coming week faster, which preview would catch a wrong price or a mangled line break before it went public”
รอบแรกขอแค่ทำโพสต์ทั้งสัปดาห์เข้าคิวได้จนจบ ยังไม่ต้องขัดชิ้นไหนให้เนียนจนกว่าทุกชิ้นจะมี แล้วค่อยเปิดรอบเทียบ · นี่คือคำว่า “ตรวจทาน” ในโจทย์ แปลงเป็นข้อที่คนดูของสองอันแล้วตอบได้ · โพสต์ผิดบนเพจคือความเสียหายที่ลบไม่ทัน คนเห็นไปแล้ว ต่างจากงานอื่นที่แก้เงียบ ๆ ได้ · อีกสองข้อที่วัดคู่กันคือมองเห็นสัปดาห์หน้าได้เร็วแค่ไหน และกดกี่จังหวะกว่าจะเข้าคิว
ขัดชิ้นแรกจนเนียนแล้วค่อยไปชิ้นต่อไป แปลว่าหมดแรงตั้งแต่ของยังไม่ครบ · และกำหนดจำนวนรอบเมื่อไหร่ ก็ได้ของเท่าที่รอบนั้นพอดี ไม่ใช่เท่าที่ดีพอ
เห็นความคืบหน้า + สั่งรันจริง
“has to stay fully useful before that access exists”
ท่อนนี้เก็บข้อจำกัดที่โจทย์บังคับไว้ครบ · ที่สำคัญที่สุดคือสิทธิ์โพสต์ขึ้นเพจ ซึ่งต้องยื่นให้เฟซบุ๊กตรวจแอปก่อนและใช้เวลาเป็นวัน ๆ agent ขอแทนไม่ได้ · ถ้าไม่สั่งไว้มันจะทำปุ่มโพสต์หลอกไว้ก่อนแล้วรายงานว่าเสร็จ · ที่เหลือคือภาษาไทยทั้งจอ อนุมัติจากมือถือ ทำรูปได้โดยไม่ต้องมีคีย์ และห้ามแต่งคำพูดลูกค้าขึ้นมาเอง
เห็นงานงอกระหว่างทาง กับบรรทัดสุดท้ายที่บอกให้รันแบบ agent จริง ไม่ใช่แชทธรรมดา
อยากได้ของตัวเองบ้าง
เปลี่ยนโจทย์กับของที่ใช้เทียบให้เป็นของคุณ แล้วให้ระบบร่าง prompt ให้ทั้งก้อน
ไปหน้าสร้าง promptเป็นลิงก์ affiliate — ถ้าคุณช้อปผ่านลิงก์นี้ dev ได้ค่าคอมเล็กน้อย โดยราคาคุณเท่าเดิม 🙏
ไมค์ไร้สายหนีบปกเสื้อ เดินสอนได้ไม่ต้องนั่งติดโต๊ะ เสียงคงที่กว่าไมค์ในโน้ตบุ๊กคนละเรื่อง
วันหนึ่งพิมพ์ prompt กับรีวิวโค้ดเป็นหมื่นตัวอักษร คีย์บอร์ดเมคานิคอลช่วยเรื่องความล้ามือจริง เลย์ 75% ประหยัดโต๊ะด้วย
อุปกรณ์เริ่มทำคอนเทนต์/สอนออนไลน์ หารายได้เสริม
เนื้อหาส่วนใหญ่เปิดฟรี — ถ้ามีประโยชน์กับคุณ สนับสนุนเล็ก ๆ ช่วยให้เว็บนี้สู้ต่อได้ ยอดที่ยืนยันแล้วจะถูกนับ ขึ้นรายชื่อผู้สนับสนุนได้ และมีสิทธิ์สุ่มคูปองเรียนฟรีทุกเดือน
สนับสนุนแบบมีชื่อตั้งแต่ ฿1 (นับยอด + เข้า pool สุ่ม)
ต้องล็อกอิน อัปสลิปยืนยัน — ยอดจะขึ้นในบัญชีของคุณ มีสิทธิ์เข้า pool สุ่มรางวัลเดือนนี้ และเลือกชื่อแสดงบนหน้ารายชื่อได้ (default โชว์ — ซ่อนได้ที่บัญชี) (ยังไม่ได้ล็อกอิน ระบบจะพาไปหน้าเข้าสู่ระบบก่อน)
โอนให้กำลังใจผ่านพร้อมเพย์
จำนวน 10 บาท