สั่ง Grok Bot ทำระบบโพสต์อัตโนมัติ 4 ขั้น

ภาค 0 · ชั่วโมงแรกกับบอท

สี่ขั้นที่คุณกำลังจะได้ ก่อนเราจะเริ่มสั่งอะไรสักอย่าง

เริ่มจากภาพใหญ่ก่อน เพราะถ้าไม่เห็นว่างานหนึ่งเรื่องจะเดินไปทางไหน ทุกคำสั่งในเล่มนี้ก็เป็นการกดปุ่มโดยไม่รู้ผล สิ่งที่เล่มนี้จะทำให้คุณได้ คือระบบที่ดูแลเพจของคุณเอง โดยคุณยังควบคุมได้ทุกจุด ขั้นที่หนึ่ง บอทไปหาเรื่องที่คนกำลังสนใจอยู่ตอนนี้จากแหล่งจริง แล้วเขียนใหม่ในสไตล์เพจของคุณ ไม่ใช่การก๊อปข่าวมาวาง ขั้นที่สอง บอทส่งร่างโพสต์นั้นขึ้นเว็บเก็บร่างของคุณเอง สถานะของมันคือ ร่าง ขั้นที่สาม คุณเปิดเว็บอ่าน แก้ แล้วพิมพ์บอกบอทในแชตว่าอนุมัติโพสต์ไหน ขั้นที่สี่ บอทเปลี่ยนสถานะบนเว็บเป็น พร้อมโพสต์ แล้วโพสต์ลงเพจผ่านช่องทางของ Facebook ที่เรียกว่า API จากนั้นเป็น โพสต์แล้ว และส่งลิงก์โพสต์จริงกลับมาในแชต จุดที่คนสงสัยมากที่สุดตรงขั้นที่สาม เพราะหลายคนคิดว่าต้องมีปุ่มอนุมัติอยู่บนเว็บ แต่ระบบที่เราสอนในเล่มนี้ไม่ต้องการปุ่ม การอนุมัติคือการพิมพ์บอกบอทในแชตว่าอนุมัติชิ้นไหน และการพิมพ์นั้นสำคัญกว่าการกด เพราะบอทจะได้รู้ว่าคุณอ่านและตัดสินใจมาแล้ว ไม่ใช่แค่เปิดเว็บแล้ววางมือไว้ ก่อนไปไหนต่อ เราต้องเข้าใจก่อนว่ากำลังคุยกับอะไร เครื่องมือที่เล่มนี้ใช้ เรียกว่า Grok Bot และเรียกสั้น ๆ ว่าบอท บอทคือเพื่อนร่วมทีมที่ทำงานด้วย AI ตัวหนึ่ง มีชื่อ มีงานที่ทำ มีคำอธิบายของตัวเอง และมีความจำที่สะสมขึ้นเรื่อย ๆ คุณคุยสั่งงานด้วยการพิมพ์แชตเหมือนคุยกับคนในทีม ไม่ต้องเขียนโค้ด ใช้ได้ทั้งบนแอปในคอมและบนมือถือ และคุยกับบอทตัวเดิมได้ทั้งสองที่ คุณปิดเครื่องก่อนนอน งานมันก็ยังเดินต่อบนคลาวด์ สิ่งที่ทำให้บอทต่างจากแชท AI ที่คุณเคยใช้ คือมันมีคอมพิวเตอร์ของตัวเองอยู่บนคลาวด์ คอมนั้นมีเบราว์เซอร์ มีที่เก็บไฟล์ และมีหน้าต่างสำหรับพิมพ์คำสั่ง งานที่มันรับไว้เดินต่อได้แม้คุณปิดแอปหรือปิดเครื่อง ข้อความที่เราพิมพ์ส่งเข้าไปในแชตตัวนั้น เพื่อบอกว่าต้องการอะไร เขาเรียกว่า prompt ในหนังสือเล่มนี้เราจะพูดคำนี้ตลอด ไม่แปล เพราะเป็นคำที่คนใช้กันทั่วไป สูตรเต็มของมันอยู่ในบทที่ 3 เรื่องที่ต้องบอกตั้งแต่ต้นเพราะมันจะตามคุณไปตลอดเล่ม บอทมีค่าใช้จ่ายของตัวเอง สิทธิ์การใช้งานมากับแพ็กเกจที่คุณมี และมีการรีเซ็ตโควตาตามรอบเวลา เล่มนี้จึงไม่พิมพ์ตัวเลขราคาให้เลย เพราะแต่ละแพ็กเกจไม่เท่ากัน ถ้าอยากรู้ว่าแพ็กเกจของคุณคืออะไร ให้ถามบอทตรง ๆ ได้เลย คำตอบจะตรงกับบัญชีของคุณมากกว่าที่เราพิมพ์ไว้ หลังจากภาพใหญ่แล้ว เราจะได้บอทตัวแรกของเพจคุณภายในบทนี้ ก่อนไปต่อ ลองสั่งแบบที่คนส่วนใหญ่พิมพ์กันก่อน

ระบบสี่ขั้นที่เล่มนี้สอนให้คุณสร้างทีละบท

1. 1

   ขั้นที่หนึ่ง บอทหาเรื่องจริง แล้วเขียนใหม่ในสไตล์เพจของคุณ

   ทุกชิ้นที่ได้ต้องมีลิงก์ต้นทางติดไปด้วย เรื่องที่หาได้จริงและมีคนกำลังพูดถึง จะมีชีวิตกว่าเรื่องที่นั่งแต่งขึ้นเอง ส่วนการเขียนใหม่ในสไตล์เพจ คือการเอาสาระของเรื่องนั้นมาเล่าในภาษาของคุณเอง

2. 2

   ขั้นที่สอง บอทส่งร่างขึ้นเว็บเก็บร่างของคุณเอง

   ร่างโพสต์ทุกชิ้นจะมีสถานะบอกว่าอยู่ตรงไหนในเส้นทาง เริ่มจาก ร่าง แล้วเป็น พร้อมโพสต์ แล้วจึงเป็น โพสต์แล้ว สามสถานะนี้ทำให้คุณรู้ว่าชิ้นไหนยังอยู่ในบ้าน เว็บเก็บร่างเราจะสั่งให้บอทสร้างในบทที่ 5

3. 3

   ขั้นที่สาม คุณอ่านแล้วพิมพ์บอกบอทในแชต

   คุณเปิดเว็บอ่านร่าง แก้คำที่อยากแก้ แล้วพิมพ์ในแชตว่าอนุมัติโพสต์เรื่องนั้น ไม่ต้องกดอะไรบนเว็บ บอทจะรับคำนี้เป็นคำสั่งโดยตรง พิมพ์ชื่อเรื่องให้ตรงกับร่างที่อ่านอยู่เสมอ เพราะชื่อเรื่องคือสิ่งเดียวที่บอทใช้แยกร่างแต่ละชิ้น

4. 4

   ขั้นที่สี่ บอทโพสต์ลงเพจ แล้วส่งลิงก์จริงกลับมา

   บอทเปลี่ยนสถานะเป็น พร้อมโพสต์ ก่อนโพสต์ลงเพจผ่านช่องทางของ Facebook ที่เรียกว่า API จากนั้นเปลี่ยนเป็น โพสต์แล้ว และส่งลิงก์ของโพสต์จริงกลับมาในแชต เราจะทำขั้นนี้ด้วยกันในบทที่ 12

ช่วยหาเรื่องที่คนกำลังสนใจแล้วเขียนให้ฉันสักสามเรื่อง แล้วโพสต์ลงเพจฉันเลย

พิมพ์บรรทัดนี้ส่งเข้าไปในแชต แล้วอ่านสิ่งที่กลับมาจนจบก่อนพิมพ์อะไรเพิ่ม ให้สังเกตห้าอย่าง หนึ่ง มันถามว่าจะใช้หัวข้ออะไร หรือเลือกเองทั้งสามเรื่อง สอง มันเขียนด้วยน้ำเสียงกลาง ๆ ที่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ สาม มันมีลิงก์ต้นทางให้ตรวจหรือเปล่า สี่ มันบอกไหมว่าจะส่งร่างมาให้คุณอ่านก่อน หรือถือว่าคำสั่งของคุณคืออนุญาตให้ลงเพจได้เลย ห้า ถ้าคุณเคยเชื่อมเพจไว้แล้ว มันอาจโพสต์ออกไปก่อนที่คุณจะตอบ ซึ่งเป็นข้อสังเกตที่สำคัญที่สุด ถ้ามันเริ่มทำขั้นที่หนึ่งและสองทันที นั่นไม่ใช่เรื่องผิด เพราะมันได้รับคำสั่งให้ทำ ถ้าคุณอยากหยุด ให้พิมพ์กลับไปว่าหยุดก่อน ยังไม่ได้เลือก แล้วค่อยดูว่ามันหยุดตรงไหน

สิ่งที่ได้กลับมาจากคำสั่งที่ยัดทุกขั้นไว้ในบรรทัดเดียว

• มันเลือกหัวข้อและน้ำเสียงแทนคุณทั้งคู่หัวข้อที่มันเลือกจะเป็นหัวข้อที่ใครก็เขียนได้ และน้ำเสียงที่ได้จะเป็นภาษากลาง ๆ ที่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ ยิ่งบอกตรง ๆ ว่าอยากให้คุณอ่านร่างก่อน ยิ่งได้ของที่ใกล้เพจคุณขึ้น เพราะการอ่านก่อนคือการได้สิทธิ์แก้ก่อน
• คุณไม่มีที่ที่จะแทรกคำพูดของคุณในคำสั่งนี้ไม่มีจุดที่คุณจะอ่านก่อน หรือแก้ก่อน ทุกอย่างจบในบอทรวดเดียว คุณจะได้เฉพาะผลลัพธ์ขั้นสุดท้าย ซึ่งถ้าไม่ถูกใจก็แก้ยากที่สุด ส่วนระบบสี่ขั้นมีจุดหยุดตรงกลางคือเว็บเก็บร่าง ที่ให้คุณย้อนกลับไปแก้ได้ก่อน
• คำว่าโพสต์ในคำสั่ง เปิดทางให้มันทำได้เลยทันทีคุณอาจคิดว่ามันต้องมาถามก่อน แต่การที่มันถามเป็นเรื่องของมันเอง ไม่ใช่เรื่องที่คุณบังคับไว้ กติกาที่ห้ามโพสต์ต้องอยู่ในคำอธิบายของบอทตั้งแต่แรก ไม่ใช่ฝากไว้ในคำสั่งครั้งเดียว
• คุณจะไม่รู้ว่ามันใช้ข้อมูลอะไรมาสร้างเรื่องถ้ามันไม่มีลิงก์ต้นทางให้ คุณจะตรวจไม่ได้ว่าเรื่องนั้นมีอยู่จริงหรือเปล่า ระบบสี่ขั้นของเราจึงบังคับให้ทุกชิ้นที่ได้ต้องมีลิงก์ต้นทาง เพื่อให้คุณเปิดดูได้ในสองสามวินาที

สร้างบอทตัวแรกของเพจคุณ

1. 1

   กด New ที่แถบด้านข้าง หรือกด Cmd หรือ Ctrl ค้างแล้วกด N

   เปิดแอปขึ้นมาแล้วกด New ที่แถบด้านข้างซ้ายได้เลย ถ้าแถบด้านข้างไม่อยู่ ให้กด Cmd บน Mac หรือ Ctrl บน Windows ค้างแล้วกด N

2. 2

   เลือก Create new Bot

   หลังกด New รายการในเมนูจะมีให้เลือกหลายอย่าง ให้เลือกรายการที่เขียนว่า Create new Bot ถ้าหาไม่เจอ ห้ามเดา ให้พิมพ์ถามบอทได้เลยว่าสร้างบอทใหม่ต้องกดอะไร เพราะชื่อเมนูอาจต่างกันตามรุ่นของแอป

3. 3

   ตั้งชื่อ คำอธิบาย และรูป ที่ Edit Profile

   ชื่อควรเป็นคำที่คุณเรียกมันสั้น ๆ ในชีวิตจริง เช่น เรียกว่า ผู้ช่วยเพจ เพราะจะได้เรียกง่ายตอนพิมพ์ ส่วนคำอธิบายคือหัวใจของบทนี้ ในนั้นต้องมีกติกาที่ต้องจริงเสมอ อย่างห้ามโพสต์อะไรออกไปโดยไม่ได้รับอนุมัติในแชต ส่วนรูปเลือกอะไรก็ได้ที่มองออกว่าเป็นตัวนี้

4. 4

   แยกให้ชัดว่าอะไรคือกติกาถาวร และอะไรคืองานครั้งเดียว

   คำอธิบายของบอทคือที่สำหรับกติกาที่ต้องจริงทุกครั้ง เช่นห้ามโพสต์เอง ห้ามแตะไฟล์เดิม ห้ามส่งข้อความออกไปหาใครโดยไม่ถาม ส่วนงานที่ทำครั้งเดียว เช่น หาเรื่องเรื่องนี้ ให้พิมพ์ในแชตแทน ถ้าปนกัน คำอธิบายจะบวมจนใช้ไม่ได้จริง ๆ

5. 5

   ส่งคำสั่งแรกที่เพิ่งอ่านมา แล้วอ่านคำตอบให้จบ

   ใช้ prompt ด้านบนของบทนี้ เติมช่องในวงเล็บเหลี่ยมให้ครบทุกช่องก่อนส่ง อย่าลืมช่องคนที่อ่านเพจกับกลุ่มที่อยากให้เกาะติด เพราะสองช่องนี้จะไปกำหนดน้ำเสียงของทุกโพสต์ในบทหลัง และเป็นที่มาของคำถามในบทถัดไป

คุยกับแชท AI ทั่วไป กับ บอทที่มีงานของเพจคุณ

สามอย่างที่ต้องทำก่อนปิดบทนี้

• สร้างสร้างบอทหนึ่งตัว ตั้งชื่อ ตั้งคำอธิบายที่มีกติกาห้ามโพสต์เองและห้ามแตะไฟล์เดิม พร้อมรูปที่มองออกว่าเป็นตัวนี้ อย่าเพิ่งสร้างหลายตัว เพราะทุกตัวใช้คอมเครื่องเดียวกัน
• สั่งส่งคำสั่งแรกที่เพิ่งอ่านมาพร้อมเติมช่องครบทุกช่อง
• จดจดคำถามที่บอทถามกลับมาไว้ บทที่ 2 จะใช้คำตอบของคำถามเหล่านั้น

ภาค 0 · ชั่วโมงแรกกับบอท

บอทยังไม่รู้จักเพจของคุณ จนกว่าคุณจะให้มันได้ดูของจริง

บทที่แล้วคุณมีบอทหนึ่งตัวที่ตั้งชื่อและตั้งกติกาเรียบร้อยแล้ว ถ้าสั่งให้มันเขียนโพสต์ตอนนี้ สิ่งที่ได้จะเป็นโพสต์ที่ถูกต้องแต่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ เพราะมันยังไม่เคยเห็นผลงานของคุณสักชิ้น บอทเรียนรู้จากสองทาง ทางแรกคือบทสนทนาในแชต ซึ่งยิ่งยาวยิ่งหายาก ทางที่สองคือไฟล์บนคอมของมัน ซึ่งอยู่ได้นานเท่าที่คุณไม่ลบทิ้ง ถ้าคุณอธิบายสไตล์เพจด้วยปากเปล่า สิ่งที่อธิบายไปแล้วก็ค่อย ๆ จางไปเอง งานของบทนี้จึงไม่ใช่สั่งให้บอทเขียนอะไร แต่คือจัดที่เก็บของให้บอทสามช่อง แล้วบอกมันให้รู้ว่าของแต่ละช่องอยู่ตรงไหนและใช้ทำอะไร พอตั้งเสร็จ บอทจะรู้ว่าต้องเปิดไฟล์ไหน และคำสั่งในบทหลังจะอ้างที่เดิมเสมอ โฟลเดอร์นี้จะถูกใช้ตลอดทั้งเล่ม ทุกบทหลังจากนี้จะสั่งให้บอทเขียนลงที่เดิม และจะไม่อธิบายโครงนี้ซ้ำอีก ก่อนอื่น ลองสั่งแบบที่คนส่วนใหญ่พิมพ์กันก่อน

ช่วยจำสไตล์เพจนี้ไว้ด้วย
โพสต์ของฉันเขียนแบบนี้นะ

ส่งสองบรรทัดนี้เข้าไปในแชต แล้วอ่านคำตอบให้จบก่อนพิมพ์อะไรเพิ่ม ให้สังเกตหกอย่าง หนึ่ง มันถามว่าจะดูตัวอย่างโพสต์จากที่ไหน หรือเขียนสไตล์ขึ้นมาเอง สอง ที่มันสรุปออกมา มีประโยคจริงของคุณอยู่ในนั้นไหม สาม มันสรุปยาวแค่ไหน สี่ ถ้าเปิดแชตนี้ใหม่แล้วสั่งให้เขียนอีกครั้ง มันยังเขียนแบบเดิมไหม ห้า มันบอกไหมว่าจะเอาไฟล์นี้ไปใช้ต่อที่ไหน หก ไฟล์ที่ได้อยู่ตรงไหน

สี่อย่างที่จะได้กลับมาจากสองบรรทัดนั้น

• มันเขียนสไตล์เพจขึ้นมาเอง ทั้งที่ยังไม่เห็นผลงานของคุณสักชิ้นคำว่าเขียนแบบนี้ไม่มีข้อมูลติดไปด้วย มันจึงเติมส่วนที่ขาดด้วยความเดาที่ดีที่สุดของมัน ผลที่ได้จึงเป็นคำอธิบายที่ฟังดูมีเหตุผล แต่ไม่ได้มาจากเพจของคุณจริง
• สรุปได้แต่ไม่มีตัวอย่างจริงให้เทียบไฟล์สไตล์เพจที่มีค่าต้องมีประโยคของคุณอยู่ในนั้น เพื่อให้ทุกครั้งที่บอทเขียน มันยึดประโยคจริงเป็นตัวอย่าง
• สรุปยาวจนใช้เวลาอ่านนานกว่าการเขียนเองสไตล์เพจที่ดีต้องอ่านจบในสามนาทีแล้วเอาไปสั่งต่อได้เลย
• เปิดแชตใหม่แล้วสไตล์เดิมอาจไม่ติดมาครบถ้าอยากให้สไตล์อยู่ตลอดอายุงาน ต้องเป็นไฟล์บนคอม

/workspace/เพจของฉัน/

  แฟ้มเพจ/     ต้นฉบับของคุณเอง บอทห้ามแตะ
               สไตล์เพจ · ตัวอย่างโพสต์ที่ชอบ · แหล่งข่าวที่เชื่อถือ · กติกาของเพจ

  คลังคำสั่ง/   คำสั่งที่ใช้แล้วได้ผล เก็บชุดละเรื่อง พร้อมผลที่ได้

  ผลงาน/      ปลายทางของทุกไฟล์ที่บอทเขียน เท่านั้น
               รวมถึงโค้ดเว็บเก็บร่างที่บอทสร้างในบทที่ห้า

กติกาข้อเดียวที่ต้องจำจากบทนี้ไปตลอดเล่ม คือบอทเขียนทุกอย่างลงผลงานเท่านั้น ส่วนแฟ้มเพจมีไว้เก็บของที่คุณเป็นเจ้าของ คุณเป็นคนตัดสินใจย้ายเข้าไปเอง บอทจะย้ายเมื่อคุณสั่งเท่านั้น เพราะถ้ามันย้ายเอง เมื่อไรที่มันรู้สึกว่าไฟล์ตัวเองดีพอ มันก็จะย้ายทั้งที่คุณยังไม่ได้อ่าน

เตรียมของก่อนสั่ง เพราะคอมนี้ไม่ใช่เครื่องคุณ

1. 1

   คัดลอกโพสต์เก่าที่คุณชอบมาสามถึงห้าชิ้น

   เลือกเฉพาะชิ้นที่คุณอ่านแล้วนึกว่าอยากให้เป็นแบบนี้ ไม่ใช่ชิ้นที่ดีที่สุด เลือกหลากหลายแบบให้ด้วย ทั้งชิ้นที่สั้นที่สุดและชิ้นที่ยาวที่สุด

2. 2

   วางโพสต์เหล่านั้นต่อท้ายข้อความที่จะสั่งในแชต

   คัดลอกจากเพจมาวางได้เลย ไม่ต้องจัดรูปแบบอะไร แยกแต่ละชิ้นด้วยบรรทัดว่างหรือเส้นคั่นก็พอ

3. 3

   เติมข้อมูลที่มีเฉพาะเพจคุณ เพราะบอทเดาไม่ได้

   คนที่อ่านเพจ เรื่องที่เพจพูด และเรื่องที่เพจไม่เคยพูด สามอย่างนี้บอทจะไม่รู้จากโพสต์เก่าที่คุณให้ไปแน่นอน เพราะเรื่องเหล่านี้อยู่ในหัวคุณ ไม่ได้อยู่ในโพสต์ อย่างน้อยที่สุดต้องบอกเรื่องที่เพจไม่พูด

4. 4

   สั่งด้วยคำสั่งด้านล่าง แล้วอ่านไฟล์ที่ได้ก่อนย้าย

   อย่าเพิ่งพิมพ์คำสั่งย้ายไฟล์ต่อทันที ให้เปิดไฟล์ที่ได้มาอ่านจบก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะเก็บไว้แบบไหน ยิ่งแก้ตอนที่ยังเป็นร่างอยู่ ยิ่งถูก

ฉันอ่านไฟล์สไตล์เพจแล้ว ขอแก้ก่อนสองจุด
หนึ่ง ในหัวข้อวิธีเปิดเรื่อง ให้ยกตัวอย่างที่เปิดด้วยตัวเลขขึ้นก่อนมาหนึ่งประโยค
สอง ในหัวข้อคำที่ฉันไม่เคยใช้ ฉันเติมเองแล้วในช่องว่างที่เว้นไว้ อย่าเขียนทับ

แก้เสร็จแล้วบันทึกเป็นไฟล์ใหม่ในโฟลเดอร์ ผลงาน ชื่อ สไตล์เพจ-แก้แล้ว.md

คำสั่งนี้มีสามอย่างที่คนมักลืม หนึ่ง บอกชัดว่าอ่านแล้วจึงแก้ สอง แยกให้ชัดว่าจุดไหนเป็นความเห็นของคุณ และห้ามเขียนทับส่วนที่คุณเพิ่งเติมเอง สาม สั่งให้บันทึกเป็นไฟล์ใหม่ ไม่ใช่เขียนทับไฟล์เดิม เพราะการเก็บเป็นไฟล์ใหม่ทำให้คุณเปรียบเทียบสองรุ่นได้ ซึ่งจำเป็นตอนคุณจะตัดสินใจว่าสไตล์เพจของคุณเปลี่ยนไปจริงหรือเปล่า

ย้ายเข้าแฟ้มเพจเมื่อคุณพอใจแล้ว

1. 1

   อ่านไฟล์สไตล์เพจจนจบสักรอบ แล้วแก้ให้เป็นภาษาของคุณจริง

   ตรงนี้บอททำแทนคุณไม่ได้ เพราะมันไม่รู้ว่าคุณคิดอะไรจริง ถ้าอ่านแล้วรู้สึกว่าหัวข้อไหนไม่ใช่ ให้ลบหัวข้อนั้นออกเองแล้วสั่งบอทเขียนใหม่เฉพาะหัวข้อนั้น หัวข้อผิดแค่หนึ่งหัวข้อ ก็ทำให้บอทเขียนผิดไปเรื่อย ๆ โดยที่คุณไม่เห็นสาเหตุ

2. 2

   เพิ่มหัวข้อ เรื่องที่ห้ามเขียน ไว้ท้ายไฟล์

   เช่น ชื่อสินค้าที่ห้ามพูด ตัวเลขที่ห้ามเดา คำที่ใช้แล้วคนจะเบื่อ หรือเรื่องที่ต้องให้คุณเป็นคนยืนยันก่อนเขียน ส่วนนี้บอทคิดเองไม่ได้

3. 3

   สั่งให้บอทย้ายไฟล์สไตล์เพจและไฟล์ตัวอย่างเข้าแฟ้มเพจ

   ในคำสั่งให้ระบุชื่อไฟล์ให้ครบ และสั่งว่าอย่าแก้เนื้อในระหว่างย้าย

4. 4

   ลองสั่งงานจริงหนึ่งครั้งเพื่อยืนยันว่ามันหยิบไฟล์ไปใช้เอง

   ยังไม่ต้องเขียนโพสต์เต็ม แค่สั่งว่าช่วยเขียนเปิดเรื่องหนึ่งย่อหน้าในสไตล์เพจให้ดู แล้วเทียบกับตัวอย่างของคุณ ถ้าอ่านแล้วเหมือนคุณเขียนเอง แปลว่าการจัดบ้านของบทนี้ได้ผล ถ้ายังไม่ตรง แปลว่ายังมีช่องว่างในไฟล์ที่คุณยังไม่ได้เขียน

ปล่อยให้บอทเก็บทุกอย่างเอง กับ จัดสามช่องแล้วคุณค่อยย้ายเอง

สามอย่างที่ต้องทำก่อนปิดบทนี้

• ทำส่งคำสั่งที่เพิ่งอ่านมาพร้อมโพสต์เก่าที่คุณชอบ แล้วอ่านไฟล์สไตล์เพจที่ได้จนจบ แก้ให้เป็นภาษาของคุณจริง แล้วค่อยสั่งย้ายเข้าแฟ้มเพจ
• จดจดไว้ในไฟล์สไตล์เพจว่าหัวข้อไหนยังไม่มีตัวอย่าง หัวข้อเหล่านั้นคือช่องว่างที่ต้องเติมด้วยประโยคของคุณเอง
• สังเกตถ้าลองสั่งเปิดเรื่องสั้น ๆ แล้วยังไม่ตรง อย่าไปแก้ที่ตัวบอท ให้กลับไปแก้ที่ไฟล์สไตล์เพจ เพราะการแก้ที่ต้นทางมีผลกับทุกโพสต์ในอนาคต

ภาค 0 · ชั่วโมงแรกกับบอท

สิ่งที่บอทขาดไม่ใช่ความสามารถ แต่คือขอบเขตของงานที่คุณบอกกับมัน

บทที่แล้วคุณจัดบ้านให้บอทสามช่อง และได้ไฟล์สไตล์เพจที่มันเปิดอ่านก่อนเขียนได้ ถ้าตอนนี้คุณพิมพ์ว่าเขียนโพสต์ให้หนึ่งชิ้น บอทจะทำให้ได้ แต่ได้ข้อความที่อ่านรู้เรื่องและไม่มีใครเป็นเจ้าของ เพราะคำสั่งของคุณยังไม่ได้บอกว่าอยากได้อะไร หน้าตาอย่างไร และอะไรที่ห้ามแตะ คำสั่งที่ยาวแล้วก็ยังพังได้เช่นกัน เพราะคนส่วนใหญ่เขียนบริบทกับความอยากอย่างเดียว ส่วนที่ขาดไปคือข้อห้าม ซึ่งเป็นส่วนที่บอกว่าห้ามแตะอะไร และห้ามทำอะไรกับของที่คุณเป็นเจ้าของ สูตรที่เล่มนี้ใช้มีสี่ส่วน คือ บริบท งานที่ต้องการ รูปแบบผลลัพธ์ และข้อห้าม แต่ละส่วนแก้อาการที่คุณจะเจอจริง ถ้าขาดส่วนไหน อาการของส่วนนั้นจะกลับมาทันที อีกเรื่องที่ต้องมาคู่กันคือการให้บอทเสนอก่อนลงมือ งานเขียนโพสต์มีตัวเลือกที่คุณต้องตัดสินใจเองสองจุด คือจะเล่าเรื่องไหน และจะเล่าจากมุมไหน ถ้าปล่อยให้บอทเลือกทั้งสองจุด คุณจะได้ร่างที่ถูกต้องและไม่มีใครอยากโพสต์

ฉันทำเพจเรื่องร้านกาแฟเล็กแถวสี่แยก อยากได้โพสต์ที่คนอ่านแล้วอยากแวะร้าน ขอสั้น ๆ หน่อย อยากได้แบบเป็นกันเอง ไม่เหมือนโฆษณา ใช้ภาษาไทยธรรมดา ประมาณนี้แหละ ช่วยเขียนให้ห้าชิ้นเลย

ส่งข้อความนี้เข้าไปในแชต แล้วอ่านสิ่งที่กลับมาจนจบก่อนพิมพ์อะไรเพิ่ม ให้สังเกตหกอย่าง หนึ่ง มันถามว่าจะเล่าเรื่องอะไร หรือเลือกหัวข้อเองทั้งห้าชิ้น สอง มันเลือกเรื่องที่คิดว่าน่าสนใจเองหรือเปล่า สาม ทุกเรื่องมีลิงก์ต้นทางให้เปิดตรวจไหม หรือเขียนขึ้นเองจากคำว่าร้านกาแฟ สี่ มันแตะไฟล์ในโฟลเดอร์ของคุณหรือเปล่า โดยเฉพาะแฟ้มเพจที่คุณเพิ่งจัดไว้ ห้า มันบอกไหมว่าจะเก็บร่างไว้ที่ไหนให้คุณอ่านทบทวน หก ถ้ามันเขียนจนเสร็จในคำสั่งเดียว คุณจะแก้อะไรได้บ้าง

ห้าสิ่งที่หายไปจากคำสั่งที่ไม่มีข้อห้าม

• มันเลือกเรื่องและมุมให้ทั้งห้าชิ้นคำว่าอยากได้โพสต์ที่คนอ่านแล้วอยากแวะร้าน ไม่ได้บอกว่าจะเล่าเรื่องอะไร บอทจึงเลือกเรื่องที่มันคิดว่าน่าสนใจ ซึ่งมักไม่ใช่เรื่องที่อยู่ในหัวคุณ คุณจะได้ร่างที่ถูกแต่ไม่ตรงกับที่อยากเล่าจริง ๆ
• มันเขียนเสร็จทั้งห้าชิ้นในคำสั่งเดียวยิ่งคำสั่งยาวมากเท่าไหร่ ยิ่งเปลี่ยนใจยากเท่านั้น งานที่ยังไม่เริ่มยังแก้ได้ทันที งานที่เขียนแล้วต้องรอแก้ทีหลัง
• ไม่มีลิงก์ต้นทางให้ตรวจถ้ามันเขียนเรื่องขึ้นเองจากคำว่าร้านกาแฟ เนื้อหาจะเป็นสิ่งที่ไม่มีใครพูดถึงจริง เช่น ตัวเลขยอดขายของร้าน ที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง ทุกชิ้นที่ได้ต้องมีลิงก์ต้นทาง เพื่อให้คุณเปิดตรวจได้เร็ว ๆ
• มันเขียนทับของที่คุณเป็นเจ้าของคอมของบอทคือที่เก็บของจริงที่คุณเพิ่งจัดเอง ถ้าไม่มีข้อห้าม บอทจะถือว่าทุกอย่างในนั้นเป็นของที่มันจัดการได้ รวมถึงไฟล์สไตล์เพจที่คุณแก้จนพอใจแล้ว
• มันไม่บอกว่าจะเก็บร่างไว้ที่ไหนของที่อยู่ในแชตจะหายไปเมื่อคุณเลื่อนขึ้นไป ร่างโพสต์ที่จะใช้ต่อในบทที่ 9 และ 10 ต้องเป็นไฟล์ที่เปิดอ่านซ้ำได้ทุกวัน

บริบท        คุณเป็นใคร งานนี้อยู่ในบริบทอะไร ใช้ของที่มีอยู่ที่ไหน
งานที่ต้องการ  อยากได้อะไร ให้ทำอะไร เรียงตามลำดับ
รูปแบบผลลัพธ์ ได้อะไรกลับมา หน้าตาเป็นยังไง
ข้อห้าม      ห้ามทำอะไรเด็ดขาด ห้ามแตะไฟล์ต้นฉบับ

กติกาที่ต้องจำจากบทนี้ไปตลอดทั้งเล่ม
  สั่งให้เขียนไฟล์ที่ไหน ต้องเป็นผลงานเสมอ
  ห้ามสั่งให้แก้ ลบ หรือเขียนทับไฟล์ใน แฟ้มเพจ และ คลังคำสั่ง
  ไฟล์เข้าแฟ้มเพจได้เมื่อคุณสั่งย้ายเท่านั้น

จากบทนี้ไป อีกสิบเอ็ดบทจะไม่อธิบายโครงนี้ซ้ำอีก คุณจึงรู้ทันทีว่าท่อนไหนคืออะไร

อ่านข้อเสนอของบอทให้เป็น ก่อนสั่งให้เขียน

1. 1

   เลือกเรื่องที่เกี่ยวกับคนอ่านของคุณจริง

   อย่าเลือกเพราะตัวเองสนใจอย่างเดียว ถ้าคุณอยากรู้เรื่องนั้นจริง ให้เขียนเองดีกว่า ทดสอบง่าย ๆ ว่าคุณอธิบายได้ไหมว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับคนอ่านเพจคุณยังไง ถ้าอธิบายไม่ได้ในหนึ่งบรรทัด ให้ตัดทิ้ง

2. 2

   เลือกมุม ไม่ใช่แค่เลือกเรื่อง

   เรื่องเดียวกันเขียนได้หลายมุมและได้ผลต่างกันมาก ลองอ่านมุมที่บอทเสนอ แล้วถามว่ามุมไหนที่คุณเองอยากอ่านต่อ มุมนั้นมักตรงกับมุมที่คนอ่านเพจคุณอยากอ่านต่อ

3. 3

   ตอบคำถามที่มันถามทีละข้อ แล้วสั่งสั้น ๆ ว่าให้เขียน

   ไม่ต้องอธิบายวิธีเขียนยาว ๆ เพราะไฟล์สไตล์เพจทำหน้าที่นั้นแล้ว ให้บอกแค่เรื่องไหน มุมไหน แล้วขอเขียน

4. 4

   อ่านร่างแล้วเทียบกับสไตล์เพจของคุณเอง ด้วยตา

   เปิดไฟล์สไตล์เพจวางข้างกับร่างที่ได้ แล้วดูสามอย่าง ความยาวที่คุณยอมเขียนจริงหรือไม่ มีประโยคไหนที่ดูเหมือนตัดมาจากต้นฉบับ และมีมุมที่เป็นของคุณจริงไหม ถ้าข้อไหนไม่ผ่าน ให้บอกตรง ๆ ว่าตรงไหนแล้วสั่งแก้

สั่งยาวแต่ไม่มีข้อห้าม กับ สูตรสี่ส่วน

สามอย่างที่ต้องทำก่อนปิดบทนี้

• ทำส่งคำสั่งแรกเพื่อขอตารางเรื่องและมุม แล้วเลือกหนึ่งเรื่องหนึ่งมุม จากนั้นสั่งเขียนร่างจริง แล้วเปิดไฟล์ที่ได้อ่านจนจบ
• จดก๊อปสูตรสี่ส่วนเก็บไว้ในคลังคำสั่งเป็นไฟล์จริง แล้วเติมคำตอบของคุณลงในช่องว่างของคำสั่ง
• สังเกตสังเกตว่าคุณลืมเขียนส่วนไหนในคำสั่งที่เพิ่งส่งไป อาการที่ได้กลับมาตรงกับห้าข้อที่อยู่ข้างบนข้อไหน