ให้ AI จัดการเรื่องที่บ้านแทนคุณ

ภาค 0 · ชั่วโมงแรกที่บ้าน

เปิดกลุ่มไลน์ขึ้นมาก่อน แล้วค่อยอ่านต่อ

ประกาศจากโรงเรียนมาถึงในกลุ่มไลน์ตอนสี่ทุ่ม ยาวเป็นหน้า มีทั้งเรื่องกิจกรรมวันแม่ ค่าชุดลูกเสือ วันหยุดชดเชย และตารางสอบ คุณเลื่อนอ่านคร่าว ๆ แล้วตั้งใจว่าพรุ่งนี้จะอ่านจริง อีกสองสัปดาห์ครูก็ทักมาว่ายังไม่ได้จ่ายค่ากิจกรรม ของนิติบุคคลกับธนาคารก็เหมือนกัน ประกาศทุกฉบับเขียนให้ทุกบ้านอ่าน มันเลยพูดถึงทุกกรณี แต่บ้านคุณต้องการรู้แค่สามอย่างเท่านั้น ต้องทำอะไร ภายในเมื่อไร และเสียเงินเท่าไร ก่อนเริ่ม มีคำเดียวที่ต้องรู้จัก คำสั่งที่เราพิมพ์ใส่ AI มีชื่อเรียกว่า prompt เป็นคำอังกฤษที่คุณจะเจอทุกที่เวลาไปหาข้อมูลเพิ่ม เล่มนี้จึงเรียกทับศัพท์ตามนั้น อ่านว่าคำสั่งก็ได้ ความหมายเดียวกัน และทุก prompt ในเล่มนี้จะขึ้นต้นด้วยหัวข้อว่า บริบท ซึ่งแปลง่าย ๆ ว่าเรื่องที่ AI ต้องรู้ก่อน ถึงจะช่วยบ้านคุณได้ถูก บทที่ 2 จะอธิบายโครงทั้งหมดของมัน แต่บทนี้ให้ใช้ก่อน เปิดกลุ่มไลน์หรือกล่องข้อความขึ้นมาตอนนี้ หาประกาศที่ค้างนานสุดหนึ่งฉบับ ยังไม่ต้องอ่าน แค่ก๊อปไว้ แล้วลองพิมพ์แบบที่เกือบทุกบ้านพิมพ์ในครั้งแรกดูก่อน เพราะมันจะพังในแบบที่ต้องเห็นด้วยตาตัวเอง อ่านคำอธิบายไม่มีทางเท่า

ช่วยสรุปให้หน่อย

(วางประกาศทั้งฉบับต่อท้ายบรรทัดนี้)

ก๊อปไปวางจริง อย่าเพิ่งอ่านต่อ ให้เห็นคำตอบที่มันส่งกลับมาก่อน แล้วค่อยกลับมาอ่านข้อถัดไป

สิ่งที่คุณจะได้กลับมา และเหตุผลที่มันใช้ไม่ได้

• ยังยาวได้ย่อความยาวครึ่งหนึ่งของประกาศเดิม ซึ่งยังต้องนั่งอ่านอยู่ดี คุณแค่ย้ายงานอ่านจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง
• ไม่รู้ว่าอันไหนของเราประกาศพูดถึงทุกชั้นปีและทุกกรณี มันก็ย่อมาให้ครบทุกกรณีเท่า ๆ กัน เพราะมันไม่รู้ว่าคุณคือผู้ปกครองเด็ก ป.4 หรือเจ้าของห้องชั้น 5
• ตัวเลขลอยวันที่กับยอดเงินถูกเล่าปนอยู่ในประโยค ไม่ได้ถูกดึงออกมาให้เห็นชัด คุณต้องกลับไปไล่หาในต้นฉบับอีกรอบว่าจ่ายเมื่อไร
• อาจเติมเองถ้าประกาศไม่ได้บอกว่าจ่ายทางไหน มันอาจเดาให้ด้วยน้ำเสียงมั่นใจ และคุณจะเชื่อ เพราะไม่มีอะไรบอกว่าบรรทัดนั้นไม่ได้มาจากประกาศ

10 นาทีต่อจากนี้ ทำตามนี้

1. 1

   นาทีที่ 1 ถึง 2 หาประกาศที่ค้างนานสุดในกลุ่มไลน์ แล้วก๊อปมาทั้งฉบับ

   เลือกฉบับที่คุณรู้สึกผิดที่ยังไม่ได้อ่านนั่นแหละ ก่อนวางให้กวาดตาดูว่ามีชื่อนามสกุลลูกหรือเลขประจำตัวนักเรียนไหม ถ้ามีให้ลบออก บทที่ 3 จะอธิบายว่าทำไม

2. 2

   นาทีที่ 3 ถึง 5 เติมบริบทสามบรรทัด วางประกาศ กดส่ง

   สามบรรทัดในบริบทเขียนครั้งเดียวใช้ได้ทั้งปีการศึกษา เก็บไว้ในโน้ตมือถือที่ก๊อปได้เร็ว ประกาศฉบับหน้าเปลี่ยนแค่ตัวประกาศ

3. 3

   นาทีที่ 6 ถึง 8 ตรวจตัวเลขทุกตัวในสามช่องกับต้นฉบับ

   ใช้ปุ่มค้นหาในกลุ่มไลน์หรือในไฟล์ประกาศ พิมพ์ตัวเลขที่อยู่ในช่องลงไป ถ้าค้นแล้วเจอ แปลว่ามันยกมาจริง ถ้าค้นไม่เจอ ให้ถือว่าช่องนั้นยังเชื่อไม่ได้ และถามครูก่อน ตรวจแบบนี้ใช้เวลาข้อละไม่ถึงสิบวินาที

4. 4

   นาทีที่ 9 ถึง 10 จดวันในช่องที่ 2 ลงปฏิทินมือถือ ตั้งเตือนล่วงหน้า 2 วัน

   ขั้นนี้คือขั้นที่ทำให้บทนี้จบจริง ตารางที่สวยแต่ไม่ได้ลงปฏิทิน ก็คือประกาศที่ยังไม่ได้อ่านในอีกรูปแบบหนึ่ง

ประกาศฉบับเดียวกัน สั่งสองแบบ

แบบฝึกหัดก่อนไปบทถัดไป

• ทำสรุปประกาศที่ค้างอยู่ให้ครบหนึ่งฉบับจริง ๆ และลงปฏิทินแล้ว อย่าอ่านผ่านแล้วไปบทหน้า ถ้ามีฉบับที่สองค้างอยู่ ทำต่อเลย รอบสองจะใช้เวลาไม่ถึงห้านาที
• จดจดสามบรรทัดในช่องบริบทลงโน้ตมือถือ ตั้งชื่อว่า บริบทบ้านเรา บทที่ 2 จะเอาโน้ตนี้ไปต่อยอดเป็นเทมเพลตที่ใช้ได้ทั้งเล่ม
• สังเกตดูว่าช่องไหนเขียนว่า ไม่ระบุ บ่อยกว่ากัน ถ้าเป็นช่องเสียเงินเท่าไร แปลว่าโรงเรียนหรือนิติบุคคลของคุณชอบแยกยอดไปบอกทีหลัง ครั้งหน้าให้ถามเรื่องนี้ก่อนตั้งแต่วันแรกที่ประกาศมา

ภาค 0 · ชั่วโมงแรกที่บ้าน

AI ไม่ได้ตอบกลาง ๆ เพราะมันไม่เก่ง แต่เพราะมันไม่รู้จักบ้านคุณ

เวลาคุณบอกเพื่อนสนิทว่า ช่วยคิดหน่อยว่าเดือนนี้จะประหยัดตรงไหนดี เขาตอบได้ทันที เพราะเขารู้ว่าบ้านคุณมีกี่คน ผ่อนอะไรอยู่ ลูกเรียนที่ไหน และเดือนก่อนคุณบ่นเรื่องอะไร AI ไม่รู้สักข้อ มันเลยต้องเดา และเวลาเดา มันจะเดาแบบกลาง ๆ ที่ใช้ได้กับทุกบ้าน ซึ่งคือคำตอบที่ใช้กับบ้านคุณไม่ได้พอดี บทที่ 1 คุณเพิ่งเห็นแล้วว่าพอบอกมันว่าคุณเป็นใครในประกาศ คำตอบเปลี่ยนไปทั้งตาราง บทนี้จะเอาสิ่งที่ทำไปในบทที่ 1 มาแตกให้เห็นเป็นสี่ส่วน บริบท งานที่ต้องการ รูปแบบผลลัพธ์ และข้อห้าม ทุก prompt ในภาค 1 ถึง 5 ของเล่มนี้ใช้โครงเดียวกันนี้หมด ตั้งแต่การบ้านลูกไปจนถึงตารางยาของพ่อแม่ อ่านบทนี้จบ คุณจะอ่านบทที่เหลือได้เร็วขึ้นมาก เพราะเห็นโครงเดิมซ้ำทุกบท และเขียน prompt ของตัวเองได้โดยไม่ต้องรอใครแจก ครึ่งหลังของบทเป็นเรื่องที่เล่มออฟฟิศไม่มี คือวิธีพูดแทนพิมพ์ เพราะเรื่องที่บ้านส่วนใหญ่เกิดตอนมือไม่ว่าง ก่อนไปถึงตรงนั้น ลองพิมพ์แบบที่บ้านส่วนใหญ่พิมพ์ดูก่อน

ช่วยแนะนำวิธีจัดการค่าใช้จ่ายบ้านหน่อย

ก๊อปไปวางจริง อย่าเพิ่งอ่านต่อ ให้เห็นคำตอบที่มันส่งกลับมาก่อน แล้วนับดูว่ามีกี่ข้อที่ใช้กับบ้านคุณได้จริง

สิ่งที่คุณจะได้กลับมา และเหตุผลที่มันใช้ไม่ได้

• บทความได้รายการ 10 ข้อแบบที่อ่านเจอได้ทุกเว็บ ทำงบ แยกบัญชี ลดกาแฟ ซึ่งคุณรู้อยู่แล้ว และไม่มีข้อไหนเริ่มจากบ้านคุณ
• ไม่รู้จักบ้านเรามันแนะนำให้ลดค่าเดินทาง ทั้งที่บ้านคุณไม่มีรถ และแนะนำเรื่องค่าเช่า ทั้งที่คุณผ่อนบ้านอยู่ เพราะคุณไม่ได้บอก
• ไม่มีอะไรทำต่ออ่านจบแล้วปิด ไม่มีสักข้อที่บอกว่าคืนนี้ต้องทำอะไร เพราะคุณไม่ได้บอกว่าอยากได้อะไรกลับมา
• ยาวเกินจอมือถือต้องเลื่อนสามหน้าจอถึงจะจบ ทั้งที่คุณมีเวลาอ่านตอนรอลูกเลิกเรียนแค่สองนาที

สี่ส่วน ทีละส่วน ด้วยเรื่องค่าใช้จ่ายบ้านเรื่องเดิม

1. 1

   ส่วนที่ 1 บริบท บ้านคุณเป็นแบบไหน และเรื่องนี้เกิดกับใคร

   สองถึงสามบรรทัดพอ ในบ้านมีใครบ้าง เงินเข้าเมื่อไร รายจ่ายก้อนใหญ่คืออะไร และเดือนที่แล้วเกิดอะไรขึ้น ส่วนนี้เปลี่ยนคำตอบได้มากกว่าอีกสามส่วนรวมกัน และเป็นส่วนที่คนข้ามบ่อยกว่าเพื่อน

2. 2

   ส่วนที่ 2 งานที่ต้องการ บอกเป็นการกระทำ ไม่ใช่หัวข้อ

   ไม่ใช่ เรื่องค่าใช้จ่าย แต่เป็น ออกแบบวิธีจดรายจ่ายที่ฉันทำได้ทุกวันในหนึ่งนาที ถ้ามีของจริงให้แนบไปด้วย เช่น รายจ่ายสามวันที่ผ่านมา อย่าเล่าว่ามีอะไรในนั้น ให้วางของจริง

3. 3

   ส่วนที่ 3 รูปแบบผลลัพธ์ หน้าตาของสิ่งที่คุณจะเอาไปใช้

   ตาราง หรือข้อ ๆ หรือย่อหน้า ยาวไม่เกินกี่บรรทัด ระบุเป็นตัวเลขได้ให้ระบุ ไม่เกิน 5 ข้อ ชัดกว่า สั้น ๆ เสมอ และบอกด้วยว่าจะอ่านบนมือถือ มันจะเลิกทำตารางกว้างที่จอเล็กอ่านไม่ได้

4. 4

   ส่วนที่ 4 ข้อห้าม เส้นที่ห้ามข้าม

   อย่างน้อยต้องมีข้อนี้เสมอ ถ้าข้อมูลไม่พอให้ถามฉันก่อน อย่าเดาแล้วเขียนลงไป ข้อเดียวนี้กันปัญหาตัวใหญ่ที่แก้ยากมาก คือ AI แต่งรายละเอียดของบ้านคุณขึ้นมาแล้วดูน่าเชื่อ เรื่องเงินให้เติมอีกข้อ ห้ามแนะนำให้ซื้อหรือลงทุนอะไร

งานเดียวกัน สั่งสองแบบ

แบบฝึกหัดก่อนไปบทถัดไป

• ทำก๊อปเทมเพลตเปล่าไปวางในโน้ตมือถือ หน้าเดียวกับบรรทัดบริบทบ้านเราจากบทที่ 1 ตั้งชื่อโน้ตว่า สูตร 4 ส่วน แล้วปักหมุดไว้บนสุด
• พูดเลือกเรื่องที่บ้านหนึ่งเรื่องที่ค้างอยู่ในหัวตอนนี้ วาง prompt จัดคำพูดนำหน้า กดไมค์ เล่าให้จบในหนึ่งนาที แล้วดูว่ามันถามคุณกลับเรื่องอะไร นั่นคือส่วนที่คุณลืมบอกประจำ
• สังเกตใช้เทมเพลตเดิมซ้ำกับเรื่องที่สอง เปลี่ยนแค่ของที่ให้ ถ้ายังต้องแก้ผลลัพธ์เยอะ แปลว่าส่วนที่ 3 หรือ 4 ยังไม่ละเอียดพอ ไม่ใช่ AI ไม่เก่ง

ภาค 0 · ชั่วโมงแรกที่บ้าน

บทที่ 1 บอกให้ลบชื่อออกก่อนวาง บทนี้จะบอกว่าทำไม และลบแค่ไหนพอ

บ้านส่วนใหญ่ที่ยังไม่ใช้ AI ช่วยเรื่องที่บ้าน ไม่ใช่เพราะใช้ไม่เป็น แต่เพราะกลัว กลัวชื่อลูกหลุด กลัวเลขบัตรหลุด กลัวผลตรวจของแม่ไปอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ ส่วนอีกกลุ่มที่ใช้อยู่ ก็ใช้แบบไม่ระวังเลย แนบทั้งใบ วางทั้งแชต ทั้งสองแบบผิดพอกัน แบบแรกเสียของดีไปทั้งเล่ม แบบหลังส่งของที่ไม่จำเป็นออกไปทุกวัน ความจริงอยู่ตรงกลาง และมันสั้นกว่าที่คิด เพราะข้อมูลของบ้านแยกได้เป็นแค่สามกอง เวลาคุณวางอะไรลงช่องพิมพ์ของ AI ความรู้สึกมันเหมือนเปิดโน้ตส่วนตัวขึ้นมาดู แต่จริง ๆ แล้วมันคือการส่งข้อความนั้นออกไปนอกบ้าน ไปที่เครื่องของบริษัทที่ทำแอปนั้น และคุณไม่ได้เป็นคนกำหนดว่ามันถูกเก็บไว้นานแค่ไหน ลองดูสิ่งที่บ้านส่วนใหญ่ทำในครั้งแรก ครั้งนี้ไม่ต้องทำตามจริง แค่นึกภาพว่าเพิ่งกดส่งไป

(แนบรูปใบผลตรวจเลือดของแม่ทั้งใบ ที่มีชื่อ นามสกุล เลข HN วันเกิด ชื่อโรงพยาบาล)
ช่วยดูให้หน่อยว่าผลนี้ปกติไหม

ถ้าเคยทำ ไม่ต้องตกใจ เกือบทุกบ้านเคย รอบนี้ไม่ต้องทำตาม แค่อ่านข้อถัดไปว่าเพิ่งเกิดอะไรขึ้น

สิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น และเหตุผลที่มันไม่เหมือนการเปิดโน้ตส่วนตัว

• ออกนอกบ้านชื่อ นามสกุล เลข HN วันเกิด และโรงพยาบาลของแม่ ออกไปจากเครื่องคุณเป็นชุดเดียวกัน ซึ่งครบพอที่จะระบุตัวคนคนหนึ่งได้
• ไม่ใช่ของเราผลตรวจของแม่เป็นข้อมูลของแม่ คุณเป็นแค่คนถือไว้ช่วยดู ไม่ใช่เจ้าของที่จะเอาไปวางที่ไหนก็ได้โดยไม่บอก
• ถอนคืนไม่ได้ต่างจากข้อความไลน์ที่ส่งผิดแล้วกดยกเลิกได้ ของที่ส่งเข้าแอป AI ไปแล้วไม่มีปุ่มเรียกกลับ ลบแชตทิ้งไม่ได้แปลว่าฝั่งโน้นลบด้วย
• ไม่จำเป็นเลยและที่สำคัญกว่าทุกข้อ AI อธิบายค่าเลือดได้เท่าเดิมเป๊ะโดยไม่ต้องรู้ว่าแม่ชื่ออะไร มันต้องการแค่ชื่อค่า ตัวเลข หน่วย เพศ และช่วงอายุ

3 กองของบ้าน แยกครั้งเดียว ใช้ได้ทั้งเล่ม

• กอง 1 พิมพ์ได้เลยเนื้อเรื่องที่ไม่บอกว่าเป็นใคร ประกาศจากโรงเรียนที่ลบชื่อแล้ว โจทย์การบ้าน สูตรอาหาร รายการของในตู้เย็น อาการของก๊อกที่รั่ว คำถามเรื่องสัญญาที่เล่าเป็นเหตุการณ์ และรายจ่ายที่เป็นแค่ชื่อของกับตัวเลข
• กอง 2 แปลงก่อนของที่ต้องใช้แต่ระบุตัวได้ ชื่อคนในบ้าน ให้เป็นตัวย่อหรือคำเรียกอย่าง แม่ ลูก ส่วนเลขห้อง เลขที่บ้าน เลข HN ให้เป็นเลขลำดับหรือลบทิ้ง วันเกิดให้เป็นอายุ และชื่อโรงเรียน โรงพยาบาล หมู่บ้าน ให้เป็นคำกลาง ๆ เช่น โรงเรียนของลูก
• กอง 3 ห้ามเด็ดขาดของที่ไม่มีงานไหนในเล่มต้องใช้ เลขบัตรประชาชน รหัสผ่านทุกชนิด เลขบัญชี รูปบัตร รูปสลิป รูปหน้าเด็ก และรูปเอกสารที่มีลายเซ็น ถ้างานไหนดูเหมือนต้องใช้ แปลว่ายังสั่งไม่ถูก ให้พิมพ์เฉพาะตัวเลขที่ต้องใช้แทน

สามท่าแปลงก่อนวาง กับอีกหนึ่งเรื่องที่ทำครั้งเดียวจบ

1. 1

   ท่าที่ 1 ชื่อคน ให้เป็นตัวย่อหรือคำเรียกในบ้าน

   วางข้อความลงแอปโน้ตก่อนหนึ่งขั้น ใช้ปุ่มค้นหาแล้วแทนที่ เปลี่ยนชื่อลูกเป็นตัวอักษรตัวเดียว หรือคำว่า ลูก ทำทีเดียวทั้งหน้า นามสกุลให้ลบทิ้งเลย ไม่มีงานไหนต้องใช้

2. 2

   ท่าที่ 2 ตัวเลขทุกชุดที่ยาวเกินหกหลัก ให้ลบทิ้งโดยไม่ต้องดูว่าคืออะไร

   เลขบัตร เลขบัญชี เลข HN เลขประจำตัวนักเรียน เลขพัสดุ อยู่ในกลุ่มนี้ทั้งหมด ถ้าต้องอ้างถึงหลายคนหรือหลายรายการ ให้ใช้เลขลำดับแทน คนที่หนึ่ง คนที่สอง ส่วนตัวเลขที่งานต้องใช้จริง เช่น ยอดเงิน ค่าเลือด วันกำหนด ให้เก็บไว้

3. 3

   ท่าที่ 3 วันเกิดให้เป็นอายุ และชื่อสถานที่ให้เป็นคำกลาง ๆ

   วันเกิดกับชื่อเต็มคือคู่ที่ระบุตัวได้แม่นกว่าทุกอย่าง ให้เขียนแค่ อายุเจ็ดสิบต้น หรือ เด็กชายวัยประถม ส่วนชื่อโรงพยาบาล โรงเรียน หมู่บ้าน ให้เขียนว่า โรงพยาบาลใกล้บ้าน โรงเรียนของลูก มันไม่ต้องรู้ชื่อจริงเพื่อจะช่วยคุณ

4. 4

   ทำครั้งเดียว ปิดการนำแชตไปใช้ฝึกในแอปที่คุณใช้

   เปิดตั้งค่าของแอป AI ที่ใช้อยู่ หาหัวข้อที่พูดถึงข้อมูล ความเป็นส่วนตัว หรือการเอาบทสนทนาไปใช้พัฒนาระบบ แล้วปิดตัวเลือกที่อนุญาตให้เอาบทสนทนาไปฝึก ทุกแอปดังมีตัวเลือกนี้ แต่ซ่อนอยู่คนละที่ ถ้าหาไม่เจอให้พิมพ์ถามในแอปนั้นเองว่าปิดได้ที่ไหน ปิดแล้วก็ยังต้องแปลงอยู่ดี เพราะการปิดคือลดความเสี่ยงชั้นหนึ่ง ไม่ใช่การรับรองว่าไม่มีใครเห็น

ใบผลตรวจใบเดียวกัน วางสองแบบ

แบบฝึกหัดปิดภาค 0

• ทำเขียนรายการ 3 กองของบ้านคุณเองลงโน้ตหน้าเดียวกับเทมเพลตจากบทที่ 2 ใส่ของที่บ้านคุณมีจริง เช่น ถ้ามีคนป่วยเรื้อรังในบ้าน กอง 2 ของคุณจะมีชื่อยากับชื่อหมอด้วย
• ปิดไปที่ตั้งค่าของแอป AI ที่ใช้ ปิดการนำแชตไปฝึกให้เสร็จวันนี้ แล้วจดวันที่ปิดไว้ในโน้ตหน้าเดียวกัน แอปเปลี่ยนหน้าตั้งค่าบ่อย จะได้รู้ว่าเคยปิดเมื่อไร
• ฝึกเอาประกาศจากบทที่ 1 มาแปลงด้วยสามท่า จับเวลา ถ้าเกินหนึ่งนาที แปลว่าคุณก๊อปมาเยอะเกินจำเป็น ครั้งหน้าก๊อปเฉพาะส่วนที่มีวันที่กับตัวเลข ภาค 1 จะเริ่มด้วยการบ้านของลูก ซึ่งเป็นกอง 1 ล้วน ๆ ใช้ได้เต็มที่